Aby stwierdzić, że przedmioty ścisłe nie są lubiane przez polskich uczniów, nie trzeba powoływać się na wyszukane badania statystyczne. Matematyka, informatyka i przedsiębiorczość niestety są zazwyczaj nauczane w sposób nieatrakcyjny dla młodzieży. Przykładanie nadmiernej wagi do teorii w oderwaniu od tzw. „życia", rutynizacja uczenia, podawanie gotowych wzorów postępowania i wiedzy encyklopedycznej, to (wg badań PISA 2006) główne przyczyny niechęci uczniów do przysłowiowej matematyki. Inne badania (MEN, 2009) wskazują z kolei, że tylko 4% nauczycieli potrafi przygotować własne programy nauczania ukierunkowane na efekty kształcenia, stąd prawdopodobnie wyżej wspomniana rutyna w nauczaniu.
Ważną kwestią jest także fałszywe przekonanie utrwalane w Polsce, że tylko chłopcy mają wrodzone predyspozycje matematyczne. Pewnie dlatego wiele uczennic ulega temu stereotypowi, nawet nie próbując zrozumieć i polubić przedmiotów ścisłych, skoro nie są one im pisane... A przecież analiza wyników egzaminów gimnazjalnych w części matematyczno-przyrodniczej całkowicie przeczy temu krzywdzącemu założeniu, gdyż ilość punktów zdobywanych przez uczniów obu płci w czasie egzaminów jest taka sama.
W rozniecaniu zapału, burzeniu lekcyjnej nudy i stereotypów pomogą polskim nauczycielom Finowie. Nie da się ukryć, że ich doświadczenia mogą być bardzo pomocne, ponieważ od lat należą oni do europejskiej czołówki w nauczeniu przedmiotów ścisłych. Współpraca Wyższej Szkoły Europejskiej im. ks. J. Tischnera z Uniwersytetem w Helsinkach wsparta jest na analizie doświadczeń edukacyjnych Finów, które można by zaadaptować w polskich gimnazjach i liceach.
Grupa naukowców z WSE, pracowników OKE i Krakowskiego Instytutu Rozwoju Edukacji wraz z nauczycielami i uczniami z terenu województwa małopolskiego, podkarpackiego i lubelskiego rozpoczęła jesienią br. roku prace nad wdrażaniem nowatorskich narzędzi edukacyjnych i testów diagnostycznych do gimnazjów i liceów. Dzięki nowoczesnym metodom będzie można zindywidualizować proces nauczania, dostosować narzędzia do zróżnicowanych możliwości i zainteresowań uczniów, a w konsekwencji podnieść poziom nauczania matematyki, informatyki i przedsiębiorczości.